آدم های بزرگ در باره ایده ها سخن می گویند.

    آدم های متوسط در باره چیزها سخن می گویند.

    آدم های كوچك پشت سر دیگران سخن می گویند.
     

    آدم های بزرگ درد دیگران را دارند.

    آدم های متوسط درد خودشان را دارند.

    آدم های كوچك بی دردند.

 
    آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند.

    آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند.

    آدم های كوچك عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.
 

    آدم های بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند.

    آدم های متوسط به دنبال كسب دانش هستند.

    آدم های كوچك به دنبال كسب سواد هستند.


   آدم های بزرگ به دنبال حل مشکلات دیگران اند.

  آدم های متوسط به دنبال حل مشکلات خود هستند.

  آدم های کوچک به دنبال مشکل درست کردن برای دیگران اند.


    آدم های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند.

    آدم های متوسط پرسش هائی می پرسند كه پاسخ دارد.

    آدم های كوچك می پندارند پاسخ همه پرسش ها را می دانند.


    آدم های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند.

    آدم های متوسط به دنبال حل مسئله هستند.

    آدم های كوچك مسئله ندارند.


    آدم های بزرگ انتقادات دیگران را به جان می خرند.

   آدم های متوسط از دیگران انتقاد می کنند.

   آدم های کوچک ، گوش شنیدن انتقاد ندارند.
     

    آدم های بزرگ سكوت را برای سخن گفتن برمی گزینند.

    آدم های متوسط گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند.

    آدم های كوچك با سخن گفتن بسیار، فرصت سكوت را از خود می گیرند