تصاویر: مراسم حج در سال 1953میلادی/1332هجری شمسی

| نظرات ()

قطاری كه به مقصد خدا می رفت، لختی در ایستگاه دنیا توقف كرد
و پیامبر رو به جهانیان كرد و گفت:
مقصد ما خداست. كیست كه با ما سفر كند؟
كیست كه رنج و عشق توامان بخواهد ؟
كیست كه باور كند دنیا ایستگاهی است تنها برای گذشتن ؟
قرن ها گذشت اما از بیشمار آدمیان جز اندكی بر آن قطار سوار نشدند از جهان تا خدا هزار ایستگاه بود.
در هر ایستگاه كه قطار می ایستاد، كسی كم می شد قطار می گذشت و سبك می شد، زیرا
سبكی قانون راه خداست .
قطاری كه به مقصد خدا می رفت، به ایستگاه بهشت رسید. پیامبر گفت اینجا بهشت است .
مسافران بهشتی پیاده شوند، اما اینجا ایستگاه آخر نیست .
مسافرانی كه پیاده شدند، بهشتی شدند. اما اندكی، باز هم ماندند، قطار دوباره راه افتاد و
بهشت جا ماند.
آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :
درود بر شما، راز من همین بود.آن كه مرا می خواهد، در ایستگاه بهشت پیاده نخواهد شد .
و آن هنگام كه قطار به ایستگاه آخر رسید دیگر نه قطاری بود و نه مسافری .

| نظرات ()

| نظرات ()

| نظرات ()

| نظرات ()

خدا

در تعطیلات كریسمس
، در یك بعد از ظهر سرد زمستانی،
پسر شش هفت ساله‌ای جلوی ویترین مغازه‌ای ایستاده بود.
او كفش به پا نداشت و لباسهایش پاره پوره بودند.
زن جوانی از آنجا می‌گذشت.
همین كه چشمش به پسرك افتاد، آرزو و اشتیاق را در چشمهای آبی او خواند.
دست كودك را گرفت و داخل مغازه برد و برایش كفش و یك دست لباس گرمكن خرید.
آنها بیرون آمدند و زن جوان به پسرك گفت: حالا به خانه برگرد. انشالله كه تعطیلات شاد و خوبی داشته باشی.
پسرك سرش را بالا آورد، نگاهی به او كرد و پرسید: خانم! شما خدا هستید؟زن جوان لبخندی زد و گفت: نه پسرم.
من فقط یكی از بندگان او هستم.پسرك گفت: مطمئن بودم با او نسبتی دارید

 از دان كلارك

| نظرات ()