مدت‌ها می‌شود که با شوهرش قهر کرده؛ حرف نمی‌زند.
قهرش طولانی مدت شده بود؛ عادت به قهر داشت، طولانی و زیاد. هر بار هم شوهرش برای آشتی پیش‌قدم می‌شد، اما او دوست داشت این قهرکردن‌ها را. می‌گذاشتشان به حساب ناز کردن! هر روز که شوهرش از کار برمی‌گشت خانه، بدون اینکه متوجه شود، لباس‌هایش را بو می‌کرد تا مطمئن شود بوی عطر هیچ زنی را نمی‌دهد. شوهرش هیچ گاه متوجه این تحت‌نظر بودن نشده بود. اوضاع مرتب بود تا یک روز که کت شوهرش بو می‌داد؛ یک عطر زنانه…

| نظرات ()

برق‌ها قطع شده بود، صدای آژیر می‌یومد و رادیو هشدار ِ حمله‌ی هوایی می‌داد.
مادرم من رو بغل کرد وُ سراسیمه دوید سمتِ زیرزمین. از ترس گوشه‌ی تاریکِ زیرزمین کِز کرده بودیم که برادرم (انگار چیزی یادش اومده باشه) برگشت سمتِ حیاط.
صدای انفجارها نزدیک وُ نزدیک‌تر می‌شد. انگار داشتن بغل ِ گوشمون رو می‌زدند. صدا اون‌قدر نزدیک شد که مادرم فزیاد زد یا اباالفضل وُ زمین ِ زیر ِ پامون لرزید.
مادرم خیلی بی‌تابی می‌کرد. همسایه‌ها برادرم رو از زیر ِ آوار کشیدن بیرون در حالی که قابِ عکس ِ شکسته‌ی پدرم توو بغلش بود.
بیست سالی از اون اتفاق می‌گذره، حالا من هستم و مادرم که داغ ِ یوسف پیرش کرده، دو تا قابِ عکس روی دیوار و هراس بمب‌افکن‌های آینده…

| نظرات ()

| نظرات ()

یک روز پدر بزرگم برام یک کتاب دست نویس آورد
کتابی که بسیار گرون قیمت بود و با ارزش
وقتی اونو به من داد ، تاکید کرد که این کتاب مال توئه مال خود خودته
و من از تعجب شاخ در آورده بودم
که چرا باید چنین هدیه با ارزشی رو بی هیچ مناسبتی به من بده
من اون کتاب رو گرفتم و یه جایی پنهونش کردم
چند روز بعد به من گفت کتابت رو خوندی ؟
گفتم : نه ، وقتی ازم پرسید چرا ؟
گفتم : گذاشتم سر فرصت بخونمش
لبخندی زد و رفت
همون روز عصر با یک کپی از روزنامه همون زمان که تنها نشریه بود برگشت
اومد خونه ما و روزنامه رو گذاشت روی میز
من داشتم نگاهی بهش می انداختم که گفت :
این مال من نیست امانته باید ببرمش
به محض گفتن این حرف شروع کردم
با اشتیاق تمام صفحه هاش رو ورق زدن
سعی می کردم از هر صفحه ای حداقل یک مطلب رو بخونم
در آخرین لحظه که پدر بزرگ می خواست از خونه بیرون بره
تقریبا به زور اون روزنامه رو از دستم بیرون کشید و رفت
فقط چند روز طول کشید که اومد پیشم و گفت :
ازدواج مثل اون کتاب می‌مونه
یک اطمینان برات درست می‌کنه که این زن یا مرد مال تو هست
اون موقعه که فکر می کنی همیشه وقت دارم بهش محبت کنم
همیشه وقت هست که دلش رو به دست بیارم
همیشه می‌تونم شام دعوتش کنم
اگر الان یادم رفت یک شاخه گل به عنوان هدیه بهش بدم ،
حتما در فرصت بعدی اینکارو می‌کنم
هر چقدر اون آدم با ارزش باشه مثل اون کتاب نفیس و قیمتی
اما وقتی که این باور در تو نیست که این آدم مال منه
و هر لحظه فکر می کنی که خوب اینکه تعهدی نداره
می تونه به راحتی دل بکنه و بره
مثل یه شی با ارزش ازش نگهداری می‌کنی
و همیشه دوست داری تا جایی که ممکنه از بودن با اون لذت ببری
شاید فردا دیگه مال تو نباشه
درست مثل اون روزنامه
حتی اگر هم هیچ ارزش قیمتی نداشته باشه !

| نظرات ()

روزی مدیر یكی از شركت های بزرگ در حالیكه به سمت دفتر كارش می رفت چشمش به جوانی افتاد كه در راهرو ایستاده بود و به اطراف خود نگاه میكرد.

جلو رفت و از او پرسید: «شما ماهانه چقدر حقوق دریافت می‌كنی؟»

جوان با تعجب جواب داد: «ماهی 2000 دلار.»

مدیر با نگاهی آشفته دست به جیب شد و از كیف پول خود 6000 دلار را در آورده و به جوان داد و به او گفت: «این حقوق سه ماه تو، برو و دیگر اینجا پیدایت نشود، تو اخراجی !

ما به كارمندان خود حقوق می‌دهیم كه كار كنند نه اینكه یكجا بایستند و بیكار به اطراف نگاه كنند.»

جوان با خوشحالی از جا جهید و به سرعت دور شد. مدیر از كارمند دیگری كه در نزدیكیش بود پرسید: «آن جوان كارمند كدام قسمت بود؟»

كارمند با تعجب از رفتار مدیر خود به او جواب داد: «او پیك پیتزا فروشی بود كه برای كاركنان پیتزا آورده بود.»

نکته:
برخی از مدیران حتی كاركنان خود را در طول دوره مدیریت خود ندیده و آنها را نمی‌شناسند. ولی در برخی از مواقع تصمیمات خیلی مهمی را در باره آنها گرفته و اجرا می‌كنند.

| نظرات ()

| نظرات ()

در پایان مصاحبه شغلی برای استخدام در شركتی، مدیر منابع انسانی شركت از مهندس جوان صفر كیلومتر ام آی تی پرسید: « برای شروع كار، حقوق مورد انتظار شما چیست؟»

مهندس گفت: «حدود 75000 دلار در سال، بسته به اینكه چه مزایایی داده شود.»

مدیر منابع انسانی گفت: «خب، نظر شما درباره 5 هفته تعطیلی، 14 روز تعطیلی با حقوق، بیمه كامل درمانی و حقوق بازنشستگی ویژه و خودروی شیك و مدل بالا چیست؟»

مهندس جوان از جا پرید و با تعجب پرسید: «شوخی می‌كنید؟ »

مدیر منابع انسانی گفت: «بله، اما یادت باشه اول تو شروع كردی.

| نظرات ()